караняе́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| караняе́д | караняе́ды | |
| караняе́да | караняе́даў | |
| караняе́ду | караняе́дам | |
| караняе́да | караняе́даў | |
| караняе́дам | караняе́дамі | |
| караняе́дзе | караняе́дах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)