канчу́рык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канчу́рык | канчу́рыкі | |
| канчу́рыка | канчу́рыкаў | |
| канчу́рыку | канчу́рыкам | |
| канчу́рык | канчу́рыкі | |
| канчу́рыкам | канчу́рыкамі | |
| канчу́рыку | канчу́рыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)