канкубіна́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канкубіна́т | |
| канкубіна́ту | |
| канкубіна́ту | |
| канкубіна́т | |
| канкубіна́там | |
| канкубіна́це |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)