канкрэ́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| канкрэ́цыя | |
| канкрэ́цыі | |
| канкрэ́цыі | |
| канкрэ́цыю | |
| канкрэ́цыяй канкрэ́цыяю |
|
| канкрэ́цыі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)