канкрэтызава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. канкрэтызу́ецца канкрэтызу́юцца
Прошлы час
м. канкрэтызава́ўся канкрэтызава́ліся
ж. канкрэтызава́лася
н. канкрэтызава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)