канкатэна́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| канкатэна́цыя | канкатэна́цыі | |
| канкатэна́цыі | канкатэна́цый | |
| канкатэна́цыі | канкатэна́цыям | |
| канкатэна́цыю | канкатэна́цыі | |
| канкатэна́цыяй канкатэна́цыяю |
канкатэна́цыямі | |
| канкатэна́цыі | канкатэна́цыях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)