каменяло́мнікавыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| каменяло́мнікавыя | |
| каменяло́мнікавых | |
| каменяло́мнікавым | |
| каменяло́мнікавыя | |
| каменяло́мнікавымі | |
| каменяло́мнікавых |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)