камендату́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. камендату́ра камендату́ры
Р. камендату́ры камендату́р
Д. камендату́ры камендату́рам
В. камендату́ру камендату́ры
Т. камендату́рай
камендату́раю		 камендату́рамі
М. камендату́ры камендату́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)