камбіко́рм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| камбіко́рм | камбікармы́ | |
| камбіко́рму | камбікармо́ў | |
| камбіко́рму | камбікарма́м | |
| камбіко́рм | камбікармы́ | |
| камбіко́рмам | камбікарма́мі | |
| камбіко́рме | камбікарма́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)