камандзіро́вачныя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| камандзіро́вачныя | |
| камандзіро́вачных | |
| камандзіро́вачным | |
| камандзіро́вачныя | |
| камандзіро́вачнымі | |
| камандзіро́вачных |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)