камандзіро́вачны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| камандзіро́вачны | камандзіро́вачныя | |
| камандзіро́вачнага | камандзіро́вачных | |
| камандзіро́вачнаму | камандзіро́вачным | |
| камандзіро́вачнага | камандзіро́вачных | |
| камандзіро́вачным | камандзіро́вачнымі | |
| камандзіро́вачным | камандзіро́вачных |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)