камандзіро́вачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| камандзіро́вачка | камандзіро́вачкі | |
| камандзіро́вачкі | камандзіро́вачак | |
| камандзіро́вачцы | камандзіро́вачкам | |
| камандзіро́вачку | камандзіро́вачкі | |
| камандзіро́вачкай камандзіро́вачкаю |
камандзіро́вачкамі | |
| камандзіро́вачцы | камандзіро́вачках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)