камандзіро́ваны
прыметнік, адносны
| камандзіро́ваны | камандзіро́ваная | камандзіро́ванае | камандзіро́ваныя | |
| камандзіро́ванага | камандзіро́ванай камандзіро́ванае |
камандзіро́ванага | камандзіро́ваных | |
| камандзіро́ванаму | камандзіро́ванай | камандзіро́ванаму | камандзіро́ваным | |
| камандзіро́ваны ( камандзіро́ванага ( |
камандзіро́ваную | камандзіро́ванае | камандзіро́ваныя ( камандзіро́ваных ( |
|
| камандзіро́ваным | камандзіро́ванай камандзіро́ванаю |
камандзіро́ваным | камандзіро́ванымі | |
| камандзіро́ваным | камандзіро́ванай | камандзіро́ваным | камандзіро́ваных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)