калючалі́снік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| калючалі́снік | калючалі́снікі | |
| калючалі́сніку | калючалі́снікаў | |
| калючалі́сніку | калючалі́снікам | |
| калючалі́снік | калючалі́снікі | |
| калючалі́снікам | калючалі́снікамі | |
| калючалі́сніку | калючалі́сніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)