каламу́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| каламу́та | |
| каламу́ты | |
| каламу́це | |
| каламу́ту | |
| каламу́тай каламу́таю |
|
| каламу́це |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)