зрухну́ты
прыметнік, адносны
| зрухну́ты | зрухну́тая | зрухну́тае | зрухну́тыя | |
| зрухну́тага | зрухну́тай зрухну́тае |
зрухну́тага | зрухну́тых | |
| зрухну́таму | зрухну́тай | зрухну́таму | зрухну́тым | |
| зрухну́ты ( зрухну́тага ( |
зрухну́тую | зрухну́тае | зрухну́тыя ( зрухну́тых ( |
|
| зрухну́тым | зрухну́тай зрухну́таю |
зрухну́тым | зрухну́тымі | |
| зрухну́тым | зрухну́тай | зрухну́тым | зрухну́тых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)