знішто́жанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| знішто́жанне | |
| знішто́жання | |
| знішто́жанню | |
| знішто́жанне | |
| знішто́жаннем | |
| знішто́жанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)