зняпра́ўджанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| зняпра́ўджанне | зняпра́ўджанні | |
| зняпра́ўджання | зняпра́ўджанняў | |
| зняпра́ўджанню | зняпра́ўджанням | |
| зняпра́ўджанне | зняпра́ўджанні | |
| зняпра́ўджаннем | зняпра́ўджаннямі | |
| зняпра́ўджанні | зняпра́ўджаннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)