знедухаўлё́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. знедухаўлё́ны знедухаўлё́ная знедухаўлё́нае знедухаўлё́ныя
Р. знедухаўлё́нага знедухаўлё́най
знедухаўлё́нае		 знедухаўлё́нага знедухаўлё́ных
Д. знедухаўлё́наму знедухаўлё́най знедухаўлё́наму знедухаўлё́ным
В. знедухаўлё́ны (неадуш.)
знедухаўлё́нага (адуш.)		 знедухаўлё́ную знедухаўлё́нае знедухаўлё́ныя (неадуш.)
знедухаўлё́ных (адуш.)
Т. знедухаўлё́ным знедухаўлё́най
знедухаўлё́наю		 знедухаўлё́ным знедухаўлё́нымі
М. знедухаўлё́ным знедухаўлё́най знедухаўлё́ным знедухаўлё́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)