зневажэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| зневажэ́нне | зневажэ́нні | |
| зневажэ́ння | зневажэ́нняў | |
| зневажэ́нню | зневажэ́нням | |
| зневажэ́нне | зневажэ́нні | |
| зневажэ́ннем | зневажэ́ннямі | |
| зневажэ́нні | зневажэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)