зна́чаннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зна́чаннік | зна́чаннікі | |
| зна́чанніка | зна́чаннікаў | |
| зна́чанніку | зна́чаннікам | |
| зна́чаннік | зна́чаннікі | |
| зна́чаннікам | зна́чаннікамі | |
| зна́чанніку | зна́чанніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)