змяю́жына
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| змяю́жына | змяю́жыны | |
| змяю́жыны | змяю́жын | |
| змяю́жыне | змяю́жынам | |
| змяю́жыну | змяю́жын | |
| змяю́жынай змяю́жынаю |
змяю́жынамі | |
| змяю́жыне | змяю́жынах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)