злоязы́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| злоязы́чнік | злоязы́чнікі | |
| злоязы́чніка | злоязы́чнікаў | |
| злоязы́чніку | злоязы́чнікам | |
| злоязы́чніка | злоязы́чнікаў | |
| злоязы́чнікам | злоязы́чнікамі | |
| злоязы́чніку | злоязы́чніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)