здаро́ўканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| здаро́ўканне | |
| здаро́ўкання | |
| здаро́ўканню | |
| здаро́ўканне | |
| здаро́ўканнем | |
| здаро́ўканні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)