зверая́шчар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зверая́шчар | зверая́шчары | |
| зверая́шчара | зверая́шчараў | |
| зверая́шчару | зверая́шчарам | |
| зверая́шчара | зверая́шчараў | |
| зверая́шчарам | зверая́шчарамі | |
| зверая́шчары | зверая́шчарах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)