зашчэ́пачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зашчэ́пачка | зашчэ́пачкі | |
| зашчэ́пачкі | зашчэ́пачак | |
| зашчэ́пачцы | зашчэ́пачкам | |
| зашчэ́пачку | зашчэ́пачкі | |
| зашчэ́пачкай зашчэ́пачкаю |
зашчэ́пачкамі | |
| зашчэ́пачцы | зашчэ́пачках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)