за́шпілька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| за́шпілька | за́шпількі | |
| за́шпількі | за́шпілек | |
| за́шпільцы | за́шпількам | |
| за́шпільку | за́шпількі | |
| за́шпількай за́шпількаю |
за́шпількамі | |
| за́шпільцы | за́шпільках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)