зашпунто́вачны
прыметнік, адносны
| зашпунто́вачны | зашпунто́вачная | зашпунто́вачнае | зашпунто́вачныя | |
| зашпунто́вачнага | зашпунто́вачнай зашпунто́вачнае |
зашпунто́вачнага | зашпунто́вачных | |
| зашпунто́вачнаму | зашпунто́вачнай | зашпунто́вачнаму | зашпунто́вачным | |
| зашпунто́вачны ( зашпунто́вачнага ( |
зашпунто́вачную | зашпунто́вачнае | зашпунто́вачныя ( зашпунто́вачных ( |
|
| зашпунто́вачным | зашпунто́вачнай зашпунто́вачнаю |
зашпунто́вачным | зашпунто́вачнымі | |
| зашпунто́вачным | зашпунто́вачнай | зашпунто́вачным | зашпунто́вачных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)