зачаро́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| зачаро́ўванне | |
| зачаро́ўвання | |
| зачаро́ўванню | |
| зачаро́ўванне | |
| зачаро́ўваннем | |
| зачаро́ўванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)