затылава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| затылава́нне | |
| затылава́ння | |
| затылава́нню | |
| затылава́нне | |
| затылава́ннем | |
| затылава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)