зато́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зато́чына | зато́чыны | |
| зато́чыны | зато́чын | |
| зато́чыне | зато́чынам | |
| зато́чыну | зато́чыны | |
| зато́чынай зато́чынаю |
зато́чынамі | |
| зато́чыне | зато́чынах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)