засупо́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| засупо́ньванне | |
| засупо́ньвання | |
| засупо́ньванню | |
| засупо́ньванне | |
| засупо́ньваннем | |
| засупо́ньванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)