засту́джанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| засту́джанне | |
| засту́джання | |
| засту́джанню | |
| засту́джанне | |
| засту́джаннем | |
| засту́джанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)