застано́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| застано́ўка | застано́ўкі | |
| застано́ўкі | застано́вак | |
| застано́ўцы | застано́ўкам | |
| застано́ўку | застано́ўкі | |
| застано́ўкай застано́ўкаю |
застано́ўкамі | |
| застано́ўцы | застано́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)