запрыме́чаны
прыметнік, адносны
| запрыме́чаны | запрыме́чаная | запрыме́чанае | запрыме́чаныя | |
| запрыме́чанага | запрыме́чанай запрыме́чанае |
запрыме́чанага | запрыме́чаных | |
| запрыме́чанаму | запрыме́чанай | запрыме́чанаму | запрыме́чаным | |
| запрыме́чаны ( запрыме́чанага ( |
запрыме́чаную | запрыме́чанае | запрыме́чаныя ( запрыме́чаных ( |
|
| запрыме́чаным | запрыме́чанай запрыме́чанаю |
запрыме́чаным | запрыме́чанымі | |
| запрыме́чаным | запрыме́чанай | запрыме́чаным | запрыме́чаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)