запало́ханне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| запало́ханне | |
| запало́хання | |
| запало́ханню | |
| запало́ханне | |
| запало́ханнем | |
| запало́ханні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)