заняду́жанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| заняду́жанне | |
| заняду́жання | |
| заняду́жанню | |
| заняду́жанне | |
| заняду́жаннем | |
| заняду́жанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)