заклеймава́ны
прыметнік, адносны
| заклеймава́ны | заклеймава́ная | заклеймава́нае | заклеймава́ныя | |
| заклеймава́нага | заклеймава́най заклеймава́нае |
заклеймава́нага | заклеймава́ных | |
| заклеймава́наму | заклеймава́най | заклеймава́наму | заклеймава́ным | |
| заклеймава́ны ( заклеймава́нага ( |
заклеймава́ную | заклеймава́нае | заклеймава́ныя ( заклеймава́ных ( |
|
| заклеймава́ным | заклеймава́най заклеймава́наю |
заклеймава́ным | заклеймава́нымі | |
| заклеймава́ным | заклеймава́най | заклеймава́ным | заклеймава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)