заклапо́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| заклапо́чанне | |
| заклапо́чання | |
| заклапо́чанню | |
| заклапо́чанне | |
| заклапо́чаннем | |
| заклапо́чанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)