закабале́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| закабале́нне | |
| закабале́ння | |
| закабале́нню | |
| закабале́нне | |
| закабале́ннем | |
| закабале́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)