зада́ўленніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зада́ўленніца | зада́ўленніцы | |
| зада́ўленніцы | зада́ўленніц | |
| зада́ўленніцы | зада́ўленніцам | |
| зада́ўленніцу | зада́ўленніц | |
| зада́ўленніцай зада́ўленніцаю |
зада́ўленніцамі | |
| зада́ўленніцы | зада́ўленніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)