заваява́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| заваява́льнік | заваява́льнікі | |
| заваява́льніка | заваява́льнікаў | |
| заваява́льніку | заваява́льнікам | |
| заваява́льніка | заваява́льнікаў | |
| заваява́льнікам | заваява́льнікамі | |
| заваява́льніку | заваява́льніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)