завало́данне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| завало́данне | завало́данні | |
| завало́дання | завало́данняў | |
| завало́данню | завало́данням | |
| завало́данне | завало́данні | |
| завало́даннем | завало́даннямі | |
| завало́данні | завало́даннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)