забурто́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| забурто́ўванне | |
| забурто́ўвання | |
| забурто́ўванню | |
| забурто́ўванне | |
| забурто́ўваннем | |
| забурто́ўванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)