жаўтако́рань
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| жаўтако́рань | |
| жаўтако́раню | |
| жаўтако́раню | |
| жаўтако́рань | |
| жаўтако́ранем | |
| жаўтако́рані |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)