жаўруко́вы
прыметнік, адносны
| жаўруко́вы | жаўруко́вая | жаўруко́вае | жаўруко́выя | |
| жаўруко́вага | жаўруко́вай жаўруко́вае |
жаўруко́вага | жаўруко́вых | |
| жаўруко́ваму | жаўруко́вай | жаўруко́ваму | жаўруко́вым | |
| жаўруко́вы ( жаўруко́вага ( |
жаўруко́вую | жаўруко́вае | жаўруко́выя ( жаўруко́вых ( |
|
| жаўруко́вым | жаўруко́вай жаўруко́ваю |
жаўруко́вым | жаўруко́вымі | |
| жаўруко́вым | жаўруко́вай | жаўруко́вым | жаўруко́вых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)