жартаўні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. жартаўні́к жартаўнікі́
Р. жартаўніка́ жартаўніко́ў
Д. жартаўніку́ жартаўніка́м
В. жартаўніка́ жартаўніко́ў
Т. жартаўніко́м жартаўніка́мі
М. жартаўніку́ жартаўніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)