ераты́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ераты́чка | ераты́чкі | |
| ераты́чкі | ераты́чак | |
| ераты́чцы | ераты́чкам | |
| ераты́чку | ераты́чак | |
| ераты́чкай ераты́чкаю |
ераты́чкамі | |
| ераты́чцы | ераты́чках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)