ераты́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ераты́к | ератыкі́ | |
| ератыка́ | ератыко́ў | |
| ератыку́ | ератыка́м | |
| ератыка́ | ератыко́ў | |
| ератыко́м | ератыка́мі | |
| ератыку́ | ератыка́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)