дэфектаўтварэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэфектаўтварэ́нне дэфектаўтварэ́нні
Р. дэфектаўтварэ́ння дэфектаўтварэ́нняў
Д. дэфектаўтварэ́нню дэфектаўтварэ́нням
В. дэфектаўтварэ́нне дэфектаўтварэ́нні
Т. дэфектаўтварэ́ннем дэфектаўтварэ́ннямі
М. дэфектаўтварэ́нні дэфектаўтварэ́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)